Monday, 14 August 2017

வெங்காய கப் பீர்க்கங்காய்


இது எனது  மூளையில்      உருவான   சொந்தத்  தயாரிப்பு.

  தேவையான பொருட்கள் :
பீர்க்கங்காய்  மீடியம் சைஸ் 1
உருளைக்கிழங்கு   மீடியம் சைஸ் 2
 கார்ன் ப்ளோர்  2 டேபிள் ஸ்பூன்
பச்சை மிளகாய் 1-2 காரத்திற்கேற்ப
உப்பு  தேவைக்கேற்ப
எண்ணெய்   4 டேபிள் ஸ்பூன்

செய்முறை
 முதலில் பீர்க்கங்காயை நன்கு கழுவிவிட்டு   மிக லேசாக வதக்கிவிட்டு
(ஈரம் ,நீர்த்தன்மை போக )
மிக்சியில்  போட்டு பச்சை மிளகாயுடன்மைய அரைக்கவும் .

பிறகு உருளைக்கிழங்கு களை   வேகவைத்து   நன்கு மசிக்கவும் .
உப்பு சேர்த்து  பீர்க்கங்காய் கலவையுடன் பிசைந்து கொள்ளவும்.
கொஞ்சம் நீர்க்க இருந்தால் கொஞ்சம்  கார்ன்  ப்ளோர்  சேர்த்துப் பிசையவும் .
பிறகு ஒரு  பெரிய வெங்காயம்  ஒன்றை எடுத்துத்  தோல் உரித்தபின் 
பாதியாக வெட்டியபின்  இது போன்ற கப்புகளாக பார்த்துப் பிரித்து எடுக்கவும்.
(ஓரமாக முதலில் விரல்  நகத்தால் பிரித்தால் இதே போன்று எடுக்கலாம் .


 பிறகு இந்த கப்புகளில் பிசைந்த பீர்க்கங்காய் கலவையை நிரப்பவும் .



அடுத்து எண்ணெய் தடவிய ஒரு பாத்திரத்தில் இந்த கப்புகளை ஆவியில் வேக வைக்கவும்.( முன்பே  சூடு  பண்ணிய  இட்லிப் பாத்திரத்தில் பத்து நிமிடங்களுக்கு மட்டும் )

 பிறகு ஆறிய பின்  ஒரு பானில் அல்லது   மேலே உள்ளவாறு  தோசைக்கல்லில் எண்ணெய் விட்டு வதக்கவும் .
 நான் கிரில் பானில் வதக்கினேன் .
கோடு கோடாக வரும் என்பதற்காக . பேக்கிங் ஓவன் இருந்தால் பேக் கூட  செய்யலாம் . என்னுடையது இப்போது என் கைவசம்  இல்லை 



டேஸ்ட் என்றால்  டேஸ்ட் அவ்வளவு டேஸ்ட் .

 சாம்பார் சாதம் ,தயிர் சாதம் , தக்காளி சாதம் ,எலுமிச்சை சாதம் முதல் சப்பாத்தி வரை எல்லாத்துக்கும் சைடு டிஷ் என்று சொல்வதை விட பிக் பாஸ் என்றே சொல்லலாம் .




Sunday, 13 August 2017

லாரியில் பயணிக்கும் மனிதர்களும் மாடுகளும்



திரு வெங்கட் நாகராஜ்   அவர்களின்    பதிவில்   வந்த  லாரியில் போகும் மாடுகளின்     போட்டோ   பார்த்ததும்   ரொம்ப நாளாக   எழுதணும்   என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்த   விஷயம்   ஞாபகத்துக்கு   வந்தது .


இது போன்று    மாடுகள்   மட்டுமல்ல மனிதர்களையும்   இப்படித்தான் வேலைக்கு அழைத்துச் செல்வதையும்     நான்  பார்த்திருக்கிறேன் .

பொதுவாக  இண்டஸ்ட்ரியல் எஸ்டேட் எனச் சொல்லப்படும் பெரிய பெரிய கம்பெனிகளுக்கு கழிவறை சுத்தம் செய்ய , ஆபீஸ்  கூட்ட , மிச்ச  சில்லறை வேலைகள் செய்ய என்று வரும் வேலை ஆட்களை ஒரு சில ஏஜெண்டுகள் இப்படித்தான் லாரியில் நிற்கவைத்தே , அழைத்துச் செல்வார்கள்    

சில சமயங்களில்  ஒரு சிலர் எப்படியோ அட்ஜ்ஸ்  பண்ணிக்கொண்டு  உட்கார்ந்து வருவார்கள் .

அந்த லேடீசை நான் கேட்டதுண்டு .

ஏம்மா ,ரொம்ப நாழி நின்னுக்கிட்டே வந்தா  கால் வலிக்காதா ?

 “காசு  கொடுத்து பஸ்ஸில் வந்தாலும் உக்கார இடமா கிடைக்குது , என்னமோ நம்மள   வூட்டுகிட்டேருந்து  கூட்டிவந்து வூட்டாண்டையே 
வுட்றாங்களே ம்மா”

“பழகிப் போச்சு ,”

“சொம்மா ஒரு அரை   மணித்தொலைவுதாம்மா” 

என்கிற பதில்தான் முக்கால் வாசிப்பேரின் பதிலாகத்தான் இருக்கும் .

 ஆச்சரியபப்டும் வகையில் யாருமே சலிச்சுக்கறதில்லை

ஒரு சிலர் என்னம்மா பண்றது பாக்டரியில்  கூட  நிறைய ஆளுங்க பாவம் அப்படித்தானே வேலை செய்றாங்க என்னமோ நாங்க பொறந்த  நேரம் என்பார்கள் .



அதுவும்  மழை பெய்தால் அவர்களுக்கு  ஒரு பெரிய  பாலிதீன் ஷீட் கொடுப்பார்கள் .  அதைத்    திறந்த லாரியின் நாலு மூலையிலும் நிற்கும்  மற்றும் ஓரமாக நிற்கும் ஆட்கள் பிடித்துக் கொண்டு வரவேண்டும் .
எனக்கென்னவோ பார்க்கவே மனசு கஷ்டமாக இருக்கும் .

 என் வேலையிலும் டீச்சிங்செய்யும் போது நிற்கவேண்டிதான்  இருக்கும் .


தவிர பாக்டரிகளுக்கு    இன்டர்பிரட்டேஷன்  என்றால்   ஒர்க் சைட்டில் இருக்கும்போது   நீண்ட நேரம் நிற்க வேண்டி வரும்போது  கஷ்டமாகத்தான் இருக்கும் .

 இது தவிர சாமானோடு  சேர்ந்து  ட்ரக்கில்  உட்கார வைக்கப் படுவதும் கொடுமை . (படத்தில் உள்ளவர்கள் ஜாலியாக இருக்கிற மாதிரி இருந்தாலும் )


நின்று கொண்டே கடையில்  வேலை செய்யும் பெண்கள் , மார்க்கெட்டிங்  வேலை செய்பவர்கள் , துணிக்கடையில் வேலை செய்பவர்கள் , சில  ஆபீசில் நின்றுகொண்டே இருக்கும் காவலாளிகள்    இவர்களை எல்லாம் பார்த்துக் கொண்டு    என் வேலையில்   உள்ள சிரமங்களுக்கு   வருத்தப் படக்கூடாது என்று   என்னை   நானே   சமாதானம்   செய்து   கொள்வேன் .


மாடோ   மனுஷனோ    யாராக இருந்தாலும்  கெட்ட   கிரகங்களின்  கூட்டுச்சேர்க்கையோ அல்லது overstay யோ  சில நேரங்களில் படுத்தும் போல.
 ( படங்கள் கூகுளில் இருந்து சுட்டவை ) நேரே போட்டோ எடுக்க பயம்.


Saturday, 12 August 2017

கனடா விஜயம்

கனடா விஜயம் சென்ற மாதம் 13 ம் தேதி அன்று மாண்ட்ரியலில் தன மனைவியுடன் வசிக்கும் எனது மகன் வீட்டிற்கு நானும் என் கணவரும் வந்தோம் . இரண்டு வாரங்கள் வார விடுமுறையில் ஊர் சுற்றினோம் . பிறகு உள்ளுருக்கு உள்ளேயே பல கடைகள் போனோம் . மாண்ட் ராயல் எனப்படும் ஒரு சிறிய மலை ஒன்றிற்கு நாங்கள்மே சென்றோம் . அதன் முன்னால் உள்ள ஒரு பெரிய சிலை இது . மக்கள் இந்த ஏரியாவைச் சுற்றியும் நடக்கிறார்கள் .

Friday, 11 August 2017

காலக்கெடு என்பது நமது எதிரியா ?

    
 "இன்னின்ன   காரியங்களை   இந்த   இந்த  காலத்திற்குள்  முடிக்க வேண்டும்  என்று   இருக்கிற  காலக்கெடு    நமது எதிரியா ?"

என்கிற தலைப்பில் இன்று ஒரு  ஜப்பனீஸ் TED x  பேச்சு இன்று கேட்டேன்


அவரின் இந்தத் தலைப்பு   பற்றி 
நான்  அவ்வளவு சிந்தனை எல்லாம் செய்ததாக  எனக்குத் தெரிந்து இல்லை  . 


அப்பப்பா   இந்த புராஜெக்ட் முடிக்கிற வரை நான் வேறே வேலை எதையும் நெனச்சுக் கூட பாக்க முடியாதுன்னு தினம் அங்கலாய்க்கிறோம் .

 கிட்டத்தட்ட  காலக்கெடு  என்கிற வார்த்தையையே   நாம்   ஒரு எதிரி   என்கிற கண்ணோட்டத்தோடு  பார்ப்பது என்னவோ  மறுக்க முடியாத உண்மை
அந்த ஜப்பானியப் பேச்சாளர்  "பெரிய       காலக்கெடு .( deadline )  அதற்குள் ஏகப் பட்ட மினி காலக்கெடுக்கள் . எனவே  மனிதனாய்ப் பிறந்தவர்களுக்கு தினமும் ஒரு காலக்கெடு.
 என்னடா    மனுஷ வாழ்க்கை படா பேஜாராக் கீதே " ன்னு அங்கலாய்ச்சுகிட்டு இருந்தப்ப ....

 பெரிய குறிக்கோள்  எல்லாம்     எதுவும் இல்லாமல்  ஓடும்
ஒரு பூனையைப் பார்த்தாராம் .

ஆஹா ! இந்தப் பூனைக்கு  மனுஷன்  மாதிரி  காலக்கெடு   எதுவும் இல்லையே . எவ்வளவு ஜாலின்னு நினைச்சாராம் .

ஆனா நல்லா  மூளையைக் கசக்கி யோசிச்சப்பறம் தான் தெரிஞ்சது  
காலக்கெடு நம்பளை ஊக்கு விக்க ஒரு உந்து கோலா இருக்கு .

  முதலில் அந்த காலக்கெடுவுக்குள் வேலையை முடிக்க கஷ்டமாகத்தான் இருக்கும் ஆனால்  அதை நாம் ஒரு எதிரி மாதிரி நினைக்காமல் ஒரு நண்பனாக நினைத்தால் நாமே எல்லாவற்றையும் காலக்கெடுவுக்குள் முடித்து விடுவோம் . நாளடைவில் அதற்கு நாம் பழகி விடுவோம்    என்கிற மாபெரும் உண்மை  புரியும் . நீங்களும்  புரிஞ்சுக்கணும் என்று முடிக்கிறார்.


 நானும் என் வாழக்கையில்  எப்படி இருந்திருக்கிறேன் என்று நினைத்துப் பார்த்தேன் .
அவரின் பேச்சு என்னை ரொம்பவே  motivate  பண்ணியது. 

 நானும் 2017 ஜூலைக்கு  முன்னாடி வாழ்க்கையை  வாஷிங்கு மெஷினில் போட்டு அலசர வேலையெல்லாம் பண்ணக்கூடாது . 


இனிமே எப்படி இருக்கனும்ன்னு ஒரு காலக்கெடு லிஸ்ட் போட்டேன் .
சின்னது தான்
 பெரிய லிஸ்ட்டுக்கும்  நமக்கும் ஒத்து வரவே வராது 
மூணே மூணு விஷயம் 
 ஒண்ணு தேவை இல்லாம இந்த ஆகஸ்ட் மாசம் முதல் சாமான் வாங்கக்கூடாது . 
முள்ளங்கி தினம் சாப்பிடணும்.
வீட்டில் 10 % குப்பை ஆகஸ்ட் முடிவுக்குள் குறைக்கணும்

இந்த ஆகஸ்ட் மாசத்திலிருந்து தேவை இல்லாமல் கடைப் பக்கம் போகக்கூடாது .என்ற தீர்மானத்தை  ஜூலை 26 எடுத்தேன் .
( போனால்   கை  சும்மா  இல்லாமல்  ஏதாவது   சாமான்களை  வாங்குகிறது . )மனதுக்கும் கைக்கும் நடக்கும் பேச்சு வார்த்தையில் மனம் தோற்றுவிடுகிறது  .கைதான் ஜெயிக்கிறது . நான் என் கையைச் சொன்னேன் .

 
 ஒண்ணாந்தேதியிலிருந்து   தானே  வெளியில் போகக் கூடாது  எனவே  30 ம் தேதியே  செடிக்கு மண் கொஞ்சம் (ஒரு மூட்டை ) வாங்கினேன் .
 அது ஒரு ராஜ கம்பீரத்தோடு பால்கனியின்  மூலையில் வீற்றிருக்கிறது .


அதைத் தவிர இந்த 11
நாட்களாக வீட்டிலிருந்து 150 -200 மீட்டருக்கு மிகாமல் தான் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறேன் . கறிகாய்கள் ,கீழே உள்ள கடையில் மாளிகைப் பொருட்கள் தவிர வேறு எதுவும் வாங்கவில்லை .


ஆன் லயனிலும் எதுவும் வாங்கத்தெரியாது .வேண்டுமென்றே அந்தக் கலையை  இது வரை கற்கவில்லை .
...
 மற்றபடி வீட்டில்   சேர்ந்துவிட்ட புத்தகங்கள் மற்ற பொருட்கள் இவற்றில் 
  தூக்கிப் போடஎன்று நிர்ணயித்த 10 % இலக்கு ஹி...ஹி .. 
ரொம்பத் தூரத்தில் இருக்கு . அதான் இன்னும் 20 நாள் இருக்கே !  

கிட்னி ஸ்டோனுக்கோசரம்  முள்ளங்கி வாங்கி வைத்திருக்கிறேன் . ஏனோ சாப்பிடுவதில்லை . அதை  நாளை முதல் செய்யணும் .


காலக்கெடு எனக்கு (உப்பா ,சர்க்கரையா  மாதிரி ) நண்பராகுமா பகைவராகுமா  பொறுத்திருந்துதான் பார்க்கணும்

Wednesday, 9 August 2017

பலாக்கொட்டை பொடிமாஸ்


 டேஸ்ட்டான   ஒரு   சைட் டிஷ்
  ரொம்பவே   ஈஸியானதும் கூட .

தேவையான பொருட்கள்
பலாக்கொட்டை  20 
மஞ்சள் தூள்  ஒரு சிட்டிகை
பச்சை மிளகாய் /காஞ்ச சிவப்பு மிளகாய்       விரும்பும் காரத்திற்கு ஏற்ப
 எலுமிச்சம்பழம்     1
 துருவிய தேங்காய்       இரண்டு மேஜைக் கரண்டி
 பச்சை குட மிளகாய்  1   வேறு கலர் இருந்தாலும் பரவாயில்லை .
உப்பு    தேவையான அளவு .

தாளிக்க :
கடுகு  ஒரு டீஸ்பூன்
உளுத்தம் பருப்பு ஒரு டீஸ்பூன்
 பெருங்காயம்   வாசனைக்கேற்ப
பொடியாக  நறுக்கிய வெங்காயம்  ஒரு மேஜைக்கரண்டி           
எண்ணெய்  ஒரு டீஸ்பூன்
கறிவேப்பிலை பத்து இலைகள்.



செய்முறை:
 பலாக்கொட்டையை    குக்கரில்   உப்பு   மஞ்சள் தூள்    போட்டு   வேகவைக்கவும் .

நன்கு    ஆறிய பின்   பலாக்கொட்டையின்    பிரவுன் கலர்    தோல்    போகும்படி உரித்துக்கொண்டு    மிக்சியில்   பொடித்தால்  பூ மாதிரி  பொல பொல என வரும்.. 

அதைத் தனியாக ஒரு பாத்திரத்தில்  வைக்கவும்.

அடுப்பில்   வாணலியை   வைத்து   சிறிது   எண்ணெய் விட்டு   கடுகு  உளுத்தம்பருப்பு   கறிவேப்பிலையைத்  தாளிக்க வேண்டும் .
காஞ்ச/பச்சை மிளகாயையும்       நறுக்கிய வெங்காயத்தையும்      
வதக்கிப்       பெருங்காயம்  போட்டு    லேசாக கிளறவும் .

துருவிய  தேங்காய்       போட்டு    வதக்கவும் .      

பொடித்த   பலாக்கொட்டையையும் சேர்த்து வதக்கவும் .


ஆறிய பின் எலுமிச்சம்பழச் சாறையும் சேர்க்கவும் .

குடை மிளகாயைத் தனியாக  பச்சைக் கலர்     மாறாத     மாதிரி
வதக்கி   மேலே   அலங்காரமாக  வைக்கவும்.

சமையல் ஞானம் பூஜ்யம் என்று சொல்பவர்கள் கூடச் செய்யலாம் .
சொதப்பவே முடியாது







Monday, 7 August 2017

மறக்க முடியாத நினைவுகள்


வீட்டைச் சுத்தம் செய்து கொண்டு இருக்கிறேன்.

வீட்டில் ஏகத்துக்கும் சாமான்கள் சேர்ந்து விட்டது  .

“எங்கெங்கு நோக்கினும் சக்தியடா “என்று பாரதி மாதிரி பாட முடியாமல் “எங்கெங்கு நோக்கினும் சாமானடா”  என்று பாடுவது தவிர வேறு வழியில்லை என்கிற நிலைமை .

 இந்தக் காரணத்திலாலும்   " பிளாக் விரதம் " இருந்தேன்.
  
சரி வேண்டாதவைகளை   எல்லாம்   தூக்கிப்  போட்டுவிடலாம் என்று தீர்மானம்  பண்ணிக்   காரியத்தில்  இறங்கும்   போதுதான் தெரிகிறது அது   ஒன்றும்   அவ்வளவு   சாதாரணமான ஜுஜுபி   வேலை    அல்ல என்பது .

 கழிக்கும் எண்ணத்துடன் பழையனவற்றில் புகுந்தபோது  கிடைத்த ஒரு  பொக்கிஷம்  ....

.ஆம் ..பொக்கிஷம் தான் அது

என் அம்மா எம்பிராய்ட்டரி ,மற்றும் கை வேலைகளில்  ஆர்வத்துடன் செய்வார்கள் .
திருச்சி ஹோலி கிராஸ்பள்ளியில் மதர் ஃ சோபி  என்பவர்களை நான் சின்னக் குழந்தையாக இருந்தபோது அவரிடம் பிளெஸ்ஸிங்  வாங்க  என் அம்மா அழைத்துச்  சென்றபோது  அவ்வளவு  நாட்கள் கழித்துப் பார்த்தபோதும் எங்க அம்மாவின் எம்பிராய்ட்டரி   திறமை பற்றி  குழந்தையான  என்னிடம்  நினைவு கூர்ந்தார்கள். மதர் ஃ சோபி  அவர்கள். .

என் அம்மாவின் கைவேலைத்  திறமை அவ்வளவு பிரசித்தம்.


சரி  பொக்கிஷமா  என்ன அது என்கிறீர்களா?

இது நிச்சயம் 75  வருடத்துக்கு முந்தியது என்று அடித்துச் சொல்ல முடியும் என்னால்.

ஏனெனில்  என் தாய்  தந்தை திருமணம்   செய்து  கொண்டது  1942 ல் .

தன்  திருமணத்திற்கு முன்பு  இந்த எம்பிராய்ட்டரி  ஒர்க் செய்ததாக என் அம்மா  சொல்லி   இருக்கிறார்கள் .

அது  கூட  முக்கிய  விஷயமில்லை .

அதை  எந்த மாதிரி சூழ்நிலையில்  செய்தார்கள்  என்பது தான்  முக்கியம்.

 பெற்றோர்கள் இருந்தாலும் கிட்டத் தட்ட என் மாமா  குடும்பத்துடனேயே என்  தாயார் வசித்து  வந்தார்கள் .

தனது அண்ணியுடன் ஒற்றுமையாக இருந்து  அண்ணன்குழந்தைகள் எல்லோருடனும் பாசத்தோடு வாழ்ந்த ஒரு அத்தை .

ஒரு நாள் துணிகள்  வெளுப்பவர்  இவங்க வீட்டுத் துணிகளை எடுக்க வந்த போது வேறு எதோ ஒரு  வீட்டு மேசை விரிப்பு மிக அழகான எம்பிராய்ட்டரி டிசைன்  கொண்டதாக  இருந்திருக்கிறது .

அதைப் பார்த்து ஆசைப்பட்ட என் அம்மா அவரிடம்
” இதைக்  கொடுங்க .. நான்    இந்த எம்பிராய்ட்டரியை அப்படியே  போட்ட பிறகு  தரேன் “
என்று சொல்லியிருக்காங்க . 

அதுக்கு அவரோ
” அய்யய்யோ அந்த அம்மா சிங்கப்பூர்காரங்க . அதுக்கெல்லாம் ஒத்துக்க  மாட்டாங்க  “என்றிருக்கிறார் .

உடனே எங்க அம்மா " அப்பா ஒரு வாரம் கழிச்சு அந்த துணிய  மறந்துட்டேன்னு சொல்லிட்டு லேட்டாக  கொண்டு கொடுங்க  நான் ஒரு வாரம் கழிச்சுத் தரேன் என்று சொன்னால் அவர் அதற்கும் ஒத்துக்க கொள்ளவில்லை .

பிறகு எங்க அம்மா கெஞ்சிக் கூத்தாடி சரி நானே சுத்தமா தொவச்சுத்  தரேன் .

அவங்களுக்கு டெலிவரி பண்றதுக்கு முதல் நாள் எங்க வீட்டுக்கு வந்து வாங்கிக்கோங்க . அயர்ன் மட்டும்  நீங்க பண்ணிக்கோங்க , என்று பேசி ஒப்பந்தத்தில் ,  கையெழுத்து போடாத  குறை .



உடனே சடுதியில் ஒரு லாங்கிளாத்  துணி மற்றும்   கலர்  எம்பிராய்ட்டரி  நூல்  எல்லாம் என் மாமா  ( என் தாய் மீதும் எங்கள் மீதும் அளவிட முடியாத பாசம் வைத்திருந்தவர் . )வாங்கி வந்து கொடுத்திருக்கிறார் .

என் மாமியோ  இன்னும் ஒரு படி மேலே போய்  ஒரு வாரத்திற்கு என் அம்மாவை நீ எந்த வேலையும் செய்ய வேண்டாம் என்று சொன்னது மட்டுமில்லாமல் அத்தையிடம் பாசமுள்ள என் மாமா குழந்தைகளையும் என் அம்மாவைத்  தொந்திரவு செய்யக்கூடாது  என்று பயங்கரக் கட்டுப்பாடுகள் போட…..


      ஐந்தே நாட்களில் என் அம்மா நடுவில் உள்ள பூ டிஸைனையும்   ஒரே ஒரு ஓரத்தில் உள்ள  இழை எடுத்துச் செய்ய வேண்டிய   டிஸைனையும் ( மிகுந்த கவனமும் உழைப்பும் தேவை  அதற்கு ) செய்து விட்டார்கள் . இரவு பகல் முழுக்க இதே வேலையாக ………

பிறகு தனக்கு ஒன்றும் என் மாமிக்கு ஒன்றும் போட்டுக் கொடுத்ததாகச் சொன்னார்கள் . என் மாமியும் இப்போது இல்லை .

நாங்கள் டெல்லியில் இருந்த போது வேலை அவ்வளவாக இருக்காது எனவே பொழுது போகாமல் இது மாதிரி வேறே டிசைனில் சிறிய அளவில் ஒன்று போடுவதற்காக எடுத்து வந்தார்கள் . 

பிறகு அப்படியே  இது  என்னுடன் குடி வந்து விட்டது.
இல்லாவிடில் இந்த மேசை விரிப்பு.. என்னிடம் வந்திருக்காது .பல மாநிலங்கள் கடந்து தமிழகத்தில் சுமார் 20 வருடங்களாகச் சென்னையில் உள்ளது.



மேலே உள்ளது நூல் இழை எடுத்துச் செய்யவேண்டிய வேலை.

 நடுவில் உள்ள டிசைன் 

.

 பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் என் தாயின்  கலையுணர்வு, விடாமுயற்சி ,எடுத்த காரியத்தை முடிக்கும் திண்ணம் எல்லாவற்றுக்கும் மேலே என் தாயையே பார்க்கும் ஒரு உணர்வு வரும்

 மறக்க    முடியாத   நினைவுகள்     சுமந்த    மேசை விரிப்பு..